“รักเธอแล้วเหนื่อย.. เพราะเธอไม่เคยแคร์ความรู้สึกของฉันเลย ฉันไม่ใช่คนที่ “ใช่” สำหรับเธอ.. หรือเธอก็ไม่เคยรักฉันเลย..”

เจ็บปวดเหมือนกันนะ ในส่วนลึก ๆ แล้ว รักก็มีอยู่ 2 อย่าง ไม่ผิดหวัง ก็สมหวัง แต่หากว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเค้าเรียกกันว่า ความรัก หรืออาการหลง ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกัน? ว่ามันเรียกอะไรกันแน่น.. ระหว่าง “รัก” กับ “หลง” มันคืออะไรกัน ยามไม่ได้พบพานก็ว้าวุ่นจิตใจสะเหลือเกิน ยาม

เมื่อเราไกลห่างสิ่งต่าง ๆ ก็ดูว้าวุ่นไปหมด กลัวสักวันว่าคน ๆ นั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นอื่นไป ยิ่งเห็นใครต่อใครเค้าเดินจูงมือกัน แต่สำหรับฉันมันกลับว่างเปล่า.. ไม่มีคนที่คุ้นเคยเคียงข้าง.. ได้แต่เดินเพียงลำพัง.. คนเดียว
นี่คือความรักใช่ไหม? หรือว่าเป็นแค่อาการหลงเท่านั้น?
สำหรับฉันแล้ว..ไม่ว่าจะเป็นความรักหรือความหลง สุดท้าย คน ๆ นั้น ก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในหัวใจคุณ ฉันว่ามันควบคู่กันนะสำหรับสองนี้ ความรัก กับ ความหลง ในเมื่อเรารักใครสักคน เราทำทุก ๆ อย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง
หัวใจของใครคนนั้นมา ถึงแม้ว่าจะต้องทนทำทุก ๆ อย่าง ก็ตาม รักจนไม่ลืมหูลืมตาว่ามันถูก หรือ ผิด ก็เปรียบเสมือนกับว่าเราเดินในเขาวงกตที่ไม่เห็นทางออก ทนอยู่ในรักที่ขมขืน ก็เปรียบกับว่าเราหลงงมงายในคำพูดของเค้ามากเกินไป ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า..สักวันเค้าคงกลับมาเหมือน ดังเดิม..
ก่อนที่เราจะรักใครสักคน? ฉันอยากให้คุณเฉลียวใจสักนิดนึ่ง..ว่า มันเกิดจากความรัก และที่ไม่ได้มาจากการหลง.. เรารักเค้าเพราะในสิ่งที่เค้าเป็น แต่ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเราหลงเค้าในแบบที่เราอยากจะให้เค้าเป็น.. อยากให้คุณแยกแยะให้ออกระหว่าง “ความรัก” กับ “ความหลง” เพราะทุกวันนี้ หากคุณย้อนกับไปถามใจตัวเองว่า.. “ฉันรักเค้าเพราะอะไร..ทั้ง ๆ ที่เค้าก็ทำให้ฉันเจ็บช้ำหัวใจมากมายเหลือเกิน แต่ฉันก็ยังทนอยู่กับเค้า..เพราะ….” นั้นนะ เค้าไม่ได้เรียกว่าเกิดจากความรักหรอกนะ
เป็นเพราะว่าคุณหลงอยู่ในวังวนของตัวเอง ยึดติดภาพรักเดิม ๆ ทั้งที่มันแปรเปลี่ยนไป.. ถ้าหากจะพูดถึงความรักแล้ว มันมีนิยามความหมาย 108 ประการเลยละ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราหลงลืมมันไป.. ความรักคือบุคคล 2 คนต่างมีความรู้สึก ดี ๆ ให้แก่กัน มิใช่แต่เพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกระทำต่อผู้นั้น..ถ้าจะถาม?
“ว่าแล้วดิฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าความรักของดิฉันมันเกิดจากความรัก
หรือความหลง” ไม่ยาก.. ถ้าหากคุณรักใครสักคน..แล้วดูผลสะท้อนจากใครคนนั้นว่าเป็นไง.. เค้าดีต่อคุณไหม? เค้ารักคุณตอบหรือเปล่า? แต่ถ้าไม่แล้ว
คุณยังจะดื้อดึง นั้นละ “อาการหลง” เลยละ และถ้าหากว่าคุณยังปล่อยให้เป็นอย่างนั้นเรื่อยไป.. คนที่จะโดนทำร้ายมากที่สุดก็คือ..ตัวคุณเอง..
มันยังไม่สายเกินไปหรอกนะ.. หากคุณถามใจตัวเองว่าสิ่งที่คุณกระทำต่อเค้าคนนั้น คือ “ความรัก” หรือว่า “ความหลง” อย่าปล่อยให้ตัวเองหลงอยู่ในวังวน ที่มีแต่สิ่งปวดร้าว..อีกเลย.. ความรักมันต้องมีสิ่งดี ๆ ตอบแทนให้กับและกัน แต่หากว่าความรักของคุณมันเป็นแค่เพียงฝ่ายเดียว หลงงมงายอยู่เพียงลำพัง สิ่งที่คุณได้รับก็คือความผิดหวัง มันแสนจะทรมานและปวดร้าว จนทำให้ใครต่อใครหลงผิด เพียงแค่ประชดในรักที่คุณไม่ได้ หวังไว้
มันคงไม่ยากเกินไป..หรอกนะ ที่จะทำใจแล้วเดิน จากลา.. ถอยออกมาค้นหาตัวเอง.. จนกว่าจะค้นพบสิ่งที่เรียกว่าเกิดจากความรักจริง ๆ